Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

 

KINEZYTERAPIA

 
 
 

"Kinezyterapia (gr. kinesis – ruch) – leczenie ruchem, gimnastyka lecznicza.

Podstawą tej dziedziny fizjoterapii są ćwiczenia ruchowe. Ruch staje się środkiem leczniczym, mającym wpływ na cały organizm. Zadaniem kinezyterapii jest maksymalne usunięcie niesprawności fizycznej i przygotowanie do dalszej rehabilitacji, np. społecznej."

 

 

Kinezyterapia dzieli się na miejscową i ogólną.

Miejscowa – dotyczy bezpośrednio narządu zmienionego chorobowo, składają się na nią:

   -ćwiczenia bierne – wykonywane przez kinezyterapeutę lub aparat CPM
   (Continuous Passive Motion – ciągły bierny ruch) bez czynnego udziału chorego
   -ćwiczenia izometryczne – czynne napinanie mięśni bez zmiany ich długości
   -ćwiczenia czynno-bierne – ruch wykonywany jest biernie natomiast pacjent czynnie rozluźnia mięśnie
   -ćwiczenia samowspomagane – pacjent siłą mięśni kończyny zdrowej wspomaga pracę osłabionych mięśni
   -ćwiczenia w odciążeniu – wykonywanie ruchu przy odciążeniu przez terapeutę ćwiczonego odcinka ciała
   -ćwiczenia czynne
   -wyciągi
   -ćwiczenia synergistyczne – pacjent siłą mięśni kończyny zdrowej wspomaga pracę osłabionych mięśni
   -ćwiczenia oddechowe.


Ogólna – składa się z ćwiczeń części ciała nieobjętych chorobą:

   -ćwiczenia ogólnokondycyjne
   -ćwiczenia gimnastyki porannej
   -ćwiczenia w wodzie
   -sport inwalidów.


Kinezyterapia stosowana jest w schorzeniach i dysfunkcjach narządu ruchu, w zespołach bólowych kręgosłupa, po zabiegach operacyjnych, po udarach mózgu, po zawale serca, a także w okresie ciąży jako przygotowanie do porodu.